70 ஆண்டுகால மௌனம் கலைந்தது: பிரான்சில் சுவருக்குள் மறைந்திருந்த ஒரு காதல் கடிதத்தின் மர்மம்!
அந்த எதிர்பாராத கண்டுபிடிப்பு
பிரான்சின் வடக்குப் பகுதியில் உள்ள 'நார்மண்டி' என்ற வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க கிராமத்தில் உள்ள ஒரு பழைய கல் வீட்டை, ஒரு இளம் தம்பதியினர் சமீபத்தில் வாங்கினர். 1940-களில் கட்டப்பட்ட அந்த வீட்டைப் புதுப்பிக்கும் பணிகளில் அவர்கள் ஈடுபட்டிருந்தனர்.நேற்று (ஜனவரி 27) காலை, வீட்டின் சமையலறை சுவரை இடிக்கும்போது, செங்கற்களுக்கு இடையே ஒரு சிறிய இரும்புப் பெட்டி இருப்பதைக் கண்டனர். துருப்பிடித்த அந்தப் பெட்டியைத் திறந்து பார்த்தபோது, உள்ளே நீல நிற மை கொண்டு எழுதப்பட்ட ஒரு கடிதம், ஒரு கருப்பு-வெள்ளை புகைப்படம் மற்றும் உலர்ந்த ஒரு ரோஜா மலர் இருந்தன.
கடிதத்தில் இருந்த உருக்கமான வரிகள்
அந்தக் கடிதம் 1954-ம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் எழுதப்பட்டது. இரண்டாம் உலகப் போர் முடிந்து சில ஆண்டுகள் ஆன நிலையில், ஒரு வீரன் தனது காதலிக்கு எழுதிய கடைசி கடிதம் அது.கடிதத்தின் தொடக்கமே நம் கண்களைக் கசிய வைக்கிறது:
"என் அன்பின் ஆருயிரே மெலின்டா, இந்தக் கடிதம் உன் கையில் சேரும்போது நான் அநேகமாக எல்லைப் பகுதியில் இருப்பேன். நாம் இணைந்து நட்ட அந்த ஆப்பிள் மரம் இந்த முறை பூத்திருக்கிறதா? போர் மேகங்கள் இன்னும் அகலவில்லை, ஆனால் உன் நினைவுகள் மட்டுமே எனக்குப் போர்வையாக இருக்கின்றன..."அந்தக் கடிதம் முழுவதுமே எதிர்காலத்தைப் பற்றிய கனவுகளாலும், போரின் பயத்தாலும் நிறைந்திருந்தது. ஆனால், அந்தக் கடிதம் ஏன் அவளிடம் சென்று சேரவில்லை? அது ஏன் அந்த வீட்டின் சுவருக்குள் புதைக்கப்பட்டது? என்பதுதான் இப்போது உலகையே வியக்க வைக்கும் மர்மம்.
தேடுதல் வேட்டை: யார் அந்த காதலர்கள்?
இந்தக் கடிதத்தைக் கண்டெடுத்த தம்பதியினர், இதைச் சமூக வலைதளங்களில் பகிர்ந்துள்ளனர். நேற்று முதல் பிரான்ஸ் மக்கள் அந்த 'மெலின்டா' யார் என்பதைக் கண்டுபிடிக்கும் முயற்சியில் இறங்கியுள்ளனர்.ஆரம்பக்கட்ட ஆய்வில், அந்த வீடு 1950-களில் ஒரு ராணுவ வீரருக்குச் சொந்தமானதாக இருந்தது தெரியவந்துள்ளது. ஆனால், அந்தக் கடிதத்தை எழுதிய 'பியர்' (Pierre) என்ற அந்த வீரன் போரிலிருந்து திரும்பினாரா? அல்லது மெலின்டா வேறொரு இடத்திற்கு இடம் பெயர்ந்துவிட்டாரா? என்ற கேள்விகளுக்கான விடைகளைத் தேடி வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் களமிறங்கியுள்ளனர்.
சுவருக்குள் கடிதங்கள் மறைக்கப்படுவது ஏன்? (வரலாற்றுப் பின்னணி)
பழைய காலங்களில், குறிப்பாகப் போர் காலங்களில், முக்கியமான ஆவணங்கள், நகைகள் மற்றும் காதல் கடிதங்களை மக்கள் சுவர்களுக்குள் மறைத்து வைப்பது வழக்கமாக இருந்தது.* பாதுகாப்பு: எதிரி நாட்டுப் படைகள் வீட்டிற்குள் நுழையும்போது, தங்களின் ரகசியங்கள் அவர்களிடம் சிக்கக்கூடாது என்ற அச்சம்.
* நினைவுச்சின்னம்: ஒருவேளை தான் போரில் இறந்துவிட்டால், எதிர்காலத்தில் யாராவது இதைக் கண்டெடுத்துத் தனது கதையை உலகுக்குச் சொல்ல மாட்டார்களா என்ற ஏக்கம்.
இந்தக் கடிதமும் அத்தகைய ஒரு நம்பிக்கையில்தான் புதைக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும்.
காலத்தைக் கடந்த காதல்: சில சுவாரசியமான உண்மைகள்
இப்படிப் பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு கடிதங்கள் கிடைப்பது இது முதல் முறையல்ல. ஆனால், 70 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு ஒரு கடிதம் அதன் அசல் மையில் மாறாமல் இருப்பது ஆச்சரியம் அளிக்கிறது.* மை மற்றும் காகிதம்: அக்காலத்தில் பயன்படுத்தப்பட்ட தடிமனான காகிதங்கள் மற்றும் தரமான மைகள் இன்றும் வாசிக்கக் கூடிய அளவில் உள்ளன.
* உலர்ந்த ரோஜா: 70 ஆண்டுகளைக் கடந்தும் அந்தப் பெட்டிக்குள் இருந்த ரோஜா இதழ்கள் சிதையாமல் இருந்தது, அந்த வீரன் அதைக் எவ்வளவு பாதுகாப்பாக வைத்திருந்தான் என்பதைக் காட்டுகிறது.
சமூக வலைதளங்களின் தாக்கம்
நேற்று மாலைக்குள் இந்தக் கடிதம் பற்றிய செய்தி 'எக்ஸ்' மற்றும் 'பேஸ்புக்' தளங்களில் லட்சக்கணக்கானோரால் பகிரப்பட்டது. பல இளைஞர்கள், "இன்றைய 'வாட்ஸ்அப்' காலத்தில் இப்படிப்பட்ட ஆழமான காதலைப் பார்க்க முடிவதில்லை" என்று ஆதங்கப்படுகின்றனர்.நிச்சயமாக, அழியக்கூடிய டிஜிட்டல் செய்திகளை விட, சுவருக்குள் புதைக்கப்பட்டிருந்தாலும் 70 ஆண்டுகள் கழித்து உயிர்த்தெழும் இந்தக் காகிதத்திற்கு வலிமை அதிகம்.
நாம் கற்க வேண்டிய பாடம்
இந்தச் சம்பவம் நமக்குச் சொல்லும் செய்தி ஒன்றுதான். மனித உணர்வுகள் என்றுமே அழிவதில்லை. நாம் எழுதும் ஒவ்வொரு வார்த்தையும், நாம் காட்டும் அன்பும் ஏதோ ஒரு வகையில் இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் தங்கிவிடுகிறது.அந்த மெலின்டா உயிரோடு இருந்தால், அவருக்கு இப்போது 90 வயதுக்கு மேல் இருக்கலாம். ஒருவேளை அவர் இல்லையென்றால், அவரது வாரிசுகளிடம் இந்தக் கடிதத்தை ஒப்படைக்க அந்தப் பிரஞ்சுத் தம்பதியினர் திட்டமிட்டுள்ளனர்.
