ஒரு வெண்ணிற மர்மத்தின் தொடக்கம்
மனித நாகரிகம் வளர்ந்த காலத்திலிருந்தே, பூமியின் தென் துருவத்தில் என்ன இருக்கிறது என்பது ஒரு மிகப்பெரிய புதிராகவே இருந்தது. 15-ம் நூற்றாண்டில் நிலப்படங்களை வரைந்தவர்கள், வடக்கே இருக்கும் நிலப்பரப்பைச் சமன் செய்யத் தெற்கிலும் ஒரு பெரும் நிலப்பரப்பு இருக்க வேண்டும் என்று நம்பினர். இதற்கு அவர்கள் சூட்டிய பெயர் "Terra Australis Incognita" (தெரியாத தெற்கு நிலம்).
அந்தத் தேடல் முடிவுக்கு வந்த நாள்தான் 1820, ஜனவரி 28.
கேப்டன் ஜேம்ஸ் குக்கின் தோல்வியும் எதிர்பார்ப்பும்
அண்டார்டிகாவைப் பற்றிப் பேசும் போது, புகழ்பெற்ற பிரிட்டிஷ் மாலுமி ஜேம்ஸ் குக் பற்றித் தெரியாமல் இருக்க முடியாது. 1772-ல் தனது 'ரெசல்யூஷன்' கப்பலில் புறப்பட்ட அவர், அண்டார்டிக் வட்டத்தை மூன்று முறை கடந்தார். ஆனால், அவரால் நிலப்பரப்பைக் காண முடியவில்லை."தெற்கே நிலம் இருக்க வாய்ப்புள்ளது, ஆனால் அது வாழத் தகுதியற்ற ஒரு பனிப்பாறையாகத்தான் இருக்கும். அந்தப் பனிக்கடலைத் தாண்டி எவராலும் செல்ல முடியாது" என்று அவர் எழுதினார். அவரது இந்தக் கருத்து, அடுத்த 40 ஆண்டுகளுக்குத் தென் துருவத் தேடலை முடக்கியது.
1820: வரலாற்றின் திருப்புமுனை
நெப்போலியன் போர்கள் முடிவுக்கு வந்த பின், வல்லரசு நாடுகள் மீண்டும் கடல் பயணங்களில் கவனம் செலுத்தின. இதில் முன்னிலையில் இருந்தது ரஷ்யப் பேரரசு.ரஷ்யாவின் 'வோஸ்டாக்' மற்றும் 'மிர்னி' பயணங்கள்:
1819-ல் ரஷ்யப் பேரரசர் முதலாம் அலெக்சாண்டர், ஃபேபியன் வான் பெலிங்சௌசென் (Fabian von Bellingshausen) மற்றும் மிகைல் லாசரேவ் (Mikhail Lazarev) ஆகியோரின் தலைமையில் ஒரு குழுவை அனுப்பினார். 1820 ஜனவரி 28 அன்று (பழைய நாட்காட்டியின்படி ஜனவரி 16), அவர்கள் அண்டார்டிகாவின் பிரதான நிலப்பகுதியைக் கண்டனர். அவர்கள் கண்டது இன்று 'ஃபிம்ப்ல் பனி அடுக்கு' (Fimbul Ice Shelf) என்று அழைக்கப்படுகிறது.பிரிட்டன் மற்றும் அமெரிக்காவின் பங்கு:
ரஷ்யர்கள் கண்டறிந்த சில நாட்களிலேயே, ஜனவரி 30 அன்று பிரிட்டனின் எட்வர்ட் பிரான்ஸ்பீல்ட் அண்டார்டிக் தீபகற்பத்தின் வடமுனையைக் கண்டார். அதேபோல், நவம்பர் 1820-ல் அமெரிக்காவின் நதானியேல் பால்மர் என்ற சீல் வேட்டைக்காரர் தற்செயலாக ஒரு நிலப்பரப்பைக் கண்டார்.யார் முதலில் பார்த்தார்கள் என்பதில் இன்றும் சில விவாதங்கள் இருந்தாலும், பெலிங்சௌசென் குழுவினரே அண்டார்டிகா ஒரு தனி கண்டம் என்பதை ஆதாரங்களுடன் உறுதிப்படுத்தினர்.
அண்டார்டிகாவின் புவியியல் அதிசயங்கள்
இந்தக் கண்டம் வெறும் பனிப்பாறை மட்டுமல்ல, இது அறிவியலின் கருவூலம்.* கண்டத்தின் அளவு: அண்டார்டிகா ஐரோப்பாவை விடப் பெரியது. இது உலகின் ஐந்தாவது பெரிய கண்டம்.
* பனிப் போர்வை: இக்கண்டத்தின் 98% பகுதி பனியால் மூடப்பட்டுள்ளது. இதன் சராசரி தடிமன் 1.9 கிலோமீட்டர் (1.2 மைல்). சில இடங்களில் பனியின் ஆழம் 4.5 கிலோமீட்டர் வரை உள்ளது!
* மறைந்திருக்கும் மலைகள்: பனிக்கு அடியில் பிரம்மாண்டமான மலைத்தொடர்கள் மற்றும் ஏரிகள் உள்ளன. 'வோஸ்டாக் ஏரி' (Lake Vostok) என்பது பல மில்லியன் ஆண்டுகளாகப் பனிக்கு அடியில் புதையுண்டுள்ள ஒரு நன்னீர் ஏரியாகும்.
அண்டார்டிகாவில் உயிரினங்களின் போராட்டம்
பூமியின் மிகக் கடுமையான சூழலில் உயிர்வாழ்வது என்பது ஒரு கலை.* பெங்குவின்கள்: அண்டார்டிகாவின் அடையாளம் எம்பரர் பெங்குவின்கள். இவை மைனஸ் 60 டிகிரி செல்சியஸ் குளிரையும் தாங்கி முட்டையிட்டுக் குஞ்சு பொரிக்கின்றன.
* கடல் வாழ் உயிரினங்கள்: நிலத்தில் பெரிய விலங்குகள் இல்லையென்றாலும், கடலில் திமிங்கலங்கள், சீல்கள் மற்றும் கரில் எனப்படும் சிறிய இறால் போன்ற உயிரினங்கள் கோடிக்கணக்கில் உள்ளன.
* தாவரங்கள்: இங்கே மரங்களோ செடிகளோ கிடையாது. பாசிகள் மற்றும் சில வகைப் பூஞ்சைகள் மட்டுமே மிக அரிதாக வளர்கின்றன.
வோஸ்டாக் நிலையம்: உலகின் குளிரான இடம்
அண்டார்டிகாவில்தான் உலகின் மிகக் குறைந்த வெப்பநிலை பதிவாகியுள்ளது. 1983-ல் ரஷ்யாவின் வோஸ்டாக் ஆராய்ச்சி நிலையத்தில் -89.2°C (-128.6°F) பதிவானது. இது மனித இரத்தமே உறைந்துவிடும் அளவிலான கடுங்குளிர்.அண்டார்டிக் உடன்படிக்கை
உலகில் எந்த நாட்டுக்கும் சொந்தமில்லாத ஒரே கண்டம் அண்டார்டிகா. 1959-ல் கையெழுத்தான இந்த உடன்படிக்கையின்படி:* அண்டார்டிகா அமைதி வழி அறிவியல் ஆராய்ச்சிக்காக மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்.
* அங்கு எந்தவித இராணுவ நடவடிக்கைகளோ, அணு ஆயுதச் சோதனைகளோ செய்யக்கூடாது.
* சுரங்கத் தொழிலுக்குத் தடை விதிக்கப்பட்டுள்ளது.
இன்று 50-க்கும் மேற்பட்ட நாடுகள் இங்கே ஆராய்ச்சி நிலையங்களை அமைத்துள்ளன. இந்தியாவின் தக்ஷின் கங்கோத்ரி, மைத்ரி, மற்றும் பாரதி ஆகிய நிலையங்கள் இதில் குறிப்பிடத்தக்கவை.
மனிதன் சந்தித்த சவால்கள்
1820-க்குப் பிறகு பல வீரர்கள் இக்கண்டத்தின் உட்பகுதிக்குச் செல்ல முயன்றனர்.* ரோல்ட் அமுண்ட்சென் (1911): தென் துருவத்தை அடைந்த முதல் மனிதர்.
* ராபர்ட் ஃபால்கன் ஸ்காட்: அமுண்ட்செனுடன் போட்டியிட்டுத் தென் துருவத்தை அடைந்தவர், ஆனால் திரும்பும் வழியில் பனிப்புயலில் சிக்கித் தனது குழுவினருடன் உயிரிழந்தார்.
* எர்னஸ்ட் ஷாக்லெட்டன்: இவரது கப்பல் பனிப்பாறைகளில் சிக்கி நொறுங்கிய பிறகும், தனது குழுவினரை 700 நாட்களுக்கும் மேலாகப் போராடி உயிருடன் மீட்ட வீரக்கதை இன்றும் உலகப்புகழ் பெற்றது.
தற்கால அச்சுறுத்தல்: புவி வெப்பமயமாதல்
அண்டார்டிகா கண்டுபிடிக்கப்பட்டு 200 ஆண்டுகள் கடந்த நிலையில், இன்று நாம் ஒரு பேராபத்தைச் சந்தித்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.* பனி உருகுதல்: புவி வெப்பமயமாதலால் அண்டார்டிகாவின் பெரும் பனிப்பகுதிகள் உடைந்து கடலில் விழுகின்றன.
* கடல் மட்டம் உயர்வு: அண்டார்டிகாவின் பனி முழுவதும் உருகினால், நியூயார்க், லண்டன், சென்னை போன்ற கடலோர நகரங்கள் நீரில் மூழ்கும் அபாயம் உள்ளது.
நாம் கற்க வேண்டிய பாடம்
1820-ல் பெலிங்சௌசென் கண்ட அண்டார்டிகா என்பது ஒரு புனிதமான, தீண்டப்படாத இடமாக இருந்தது. இன்று அது மனிதனின் பேராசையால் சிதைந்து வருகிறது. அண்டார்டிகா என்பது வெறும் பனிக்கட்டி அல்ல; அது பூமியின் குளிரூட்டி. அந்தப் பனிப்பாறைகளைப் பாதுகாப்பது என்பது வரும் தலைமுறையினரின் வாழ்வை உறுதி செய்வதாகும்.
