டைட்டானிக்கை விட 6 மடங்கு பெரிய துயரம்: வில்ஹெல்ம் கூஸ்ட்லோஃப் கப்பல் விபத்து (1945) - முழுமையான ஆவணம்
வில்ஹெல்ம் கூஸ்ட்லோஃப்: ஒரு சொகுசுக் கப்பலின் வரலாறு
இந்தக் கப்பல் 1937-ல் ஜெர்மனியில் கட்டப்பட்டது. தொடக்கத்தில் இது நாஜி ஜெர்மனியின் 'வலிமையின் மூலம் மகிழ்ச்சி' என்ற திட்டத்தின் கீழ் சாதாரண தொழிலாளர்களுக்கான சொகுசுக் கப்பலாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது.* பெயர் காரணம்: சுவிட்சர்லாந்தில் கொல்லப்பட்ட நாஜி தலைவர் வில்ஹெல்ம் கூஸ்ட்லோஃப் என்பவரின் நினைவாக இதற்குப் பெயரிடப்பட்டது.
* வசதிகள்: 25,000 டன் எடை கொண்ட இந்தக் கப்பல், நீச்சல் குளங்கள், திரையரங்குகள் மற்றும் நவீன வசதிகளைக் கொண்டிருந்தது.
* போர்க்கால மாற்றம்: 1939-ல் இரண்டாம் உலகப் போர் தொடங்கியபோது, இது மருத்துவக் கப்பலாகவும், பின்னர் கடற்படை வீரர்களுக்கான தங்கும் விடுதியாகவும் மாற்றப்பட்டது.
ஆபரேஷன் ஹன்னிபால்
1945-ன் தொடக்கத்தில், சோவியத் யூனியனின் 'சிவப்பு ராணுவம்' ஜெர்மனியின் கிழக்குப் பகுதியை நோக்கி முன்னேறி வந்தது. சோவியத் வீரர்களின் பிடியில் சிக்கினால் மரணம் நிச்சயம் என்று அஞ்சிய ஜெர்மானிய மக்கள், கடற்பகுதியை நோக்கித் தப்பி ஓடினர். நாஜி அரசு 'ஆபரேஷன் ஹன்னிபால்' என்ற பெயரில் வரலாற்றின் மிகப்பெரிய கடல்வழி வெளியேற்றத்தைத் தொடங்கியது.ஜனவரி 30, 1945: கடைசிப் பயணம்
கோடன்பேஃபன் துறைமுகத்திலிருந்து இந்தக் கப்பல் புறப்பட்டபோது, அதன் கொள்ளளவை விட பல மடங்கு மக்கள் அதில் ஏறியிருந்தனர். சமீபத்திய ஆய்வுகளின்படி, கப்பலில் சுமார் 10,582 பேர் இருந்தனர். இதில் 5,000-க்கும் அதிகமானோர் குழந்தைகள்! அன்று வெப்பநிலை -18°C ஆக இருந்தது.சோவியத் நீர்மூழ்கிக் கப்பலின் தாக்குதல்
அருகிலேயே பதுங்கியிருந்த சோவியத் நீர்மூழ்கிக் கப்பலான S-13-ன் கேப்டன் அலெக்சாண்டர் மரினெஸ்கோ, ஒளிரும் பிரம்மாண்டமான கப்பலைப் பார்த்தார். இரவு 9:16 மணி அளவில், மூன்று டார்பிடோக்கள் கப்பலின் வெவ்வேறு பகுதிகளில் பாய்ந்து வெடித்தன. அடுத்த 60 நிமிடங்களில் கப்பல் முழுமையாக மூழ்கியது.தப்பிப்பிழைத்தவர்களின் நேரடி சாட்சியங்கள்: மரணத்தின் வாக்குமூலங்கள்
இந்தத் துயரத்திலிருந்து உயிர் தப்பிய மிகச் சிலரில் ஒருவரான ஹெய்ன்ஸ் ஷான் (Heinz Schön), பிற்காலத்தில் இந்த விபத்தைப் பற்றிய பல உண்மைகளை உலகிற்குச் சொன்னார். அவர் விவரித்த சில காட்சிகள்:* "கப்பல் சாயத் தொடங்கியபோது, மக்கள் ஒருவரையொருவர் மிதித்துக்கொண்டு முன்னேறினர். படிக்கட்டுகளில் ஏறுவது சாத்தியமில்லாமல் போனது. குழந்தைகள் தங்கள் பெற்றோரின் கைகளை நழுவி, இருட்டில் காணாமல் போயினர். எங்கு பார்த்தாலும் மரண ஓலங்கள் மட்டுமே கேட்டன."
மற்றொரு பிழைத்தவரான பெண்மணி கூறுகையில்:
* "பெண்களுக்கான நீச்சல் குளம் இருந்த பகுதியில் இரண்டாவது டார்பிடோ வெடித்தது. அந்த நீச்சல் குளத்தின் டைல்ஸ் கற்கள் உடைந்து சிதறி, அங்கிருந்த நூற்றுக்கணக்கான பெண்களை அங்கேயே கொன்று குவித்தது. அது ஒரு ரத்தக் குளியல் அறையாக மாறியது."
மீட்புப் பணிகளின் போது நடந்த போராட்டங்கள்
விபத்து நடந்தவுடன் அருகில் இருந்த சில ஜெர்மன் போர்க்கப்பல்கள் (உதாரணமாக: அட்மிரல் ஹிப்பர் - Admiral Hipper) உதவிக்கு வந்தன. ஆனால் மீட்புப் பணி என்பது சாத்தியமற்ற ஒன்றாக இருந்தது:* உறைபனி சவால்: மீட்புப் படகுகளைக் கடலில் இறக்க முயன்றபோது, அவை பனியால் துருவேறி இறக்க முடியாமல் போயின. வீரர்கள் கோடாரிகளைக் கொண்டு பனியை உடைக்க முயன்றனர், ஆனால் அதற்குள் கப்பல் மூழ்கத் தொடங்கியது.
* எதிரிப் பயம்: சோவியத் நீர்மூழ்கிக் கப்பல்கள் இன்னும் அருகிலேயே இருக்கலாம் என்ற அச்சத்தால், மீட்புக் கப்பல்கள் அதிக நேரம் அங்கே நிற்க அஞ்சின.
* உடல் விரைப்பு: கடலில் விழுந்தவர்கள் 'ஹைப்போதெர்மியா - Hypothermia' எனப்படும் உடல் வெப்பக்குறைவால் சில நிமிடங்களிலேயே உயிரிழந்தனர். மீட்புக் குழுவினர் கடலில் இருந்து தூக்கிய பல உடல்கள் ஏற்கனவே கல் போல விரைத்துப் போயிருந்தன.
சுமார் 1,200 பேர் மட்டுமே மீட்கப்பட்டனர். மீதமுள்ளவர்கள் அந்த உறைபனி கடலில் சமாதியானார்கள்.
ஏன் இந்த விபத்து வரலாற்றில் மறைக்கப்பட்டது?
இந்த விபத்து நடந்து பல ஆண்டுகளுக்குப் பின்னரே உலகம் இதை அறியத் தொடங்கியது:* நாஜி தணிக்கை: தோல்வியின் விளிம்பில் இருந்த நாஜி அரசு, மக்கள் மத்தியில் அச்சம் பரவாமல் இருக்க இந்தச் செய்தியை இருட்டடிப்பு செய்தது.
* குற்ற உணர்வு: போரில் ஜெர்மனி செய்த அநீதிகளுக்கு மத்தியில், அவர்களின் சொந்த மக்கள் பலியானதை உலகம் ஒரு பெரிய இழப்பாகக் கருதவில்லை.
* சோவியத் தரப்பு: ஒரு பயணிகள் கப்பலை மூழ்கடித்தது ஒரு போர்க்குற்றமாக மாறக்கூடும் என்பதால் சோவியத் யூனியன் இதைத் தங்களுக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்தவில்லை.
வரலாற்றுப் பாடம்:
டைட்டானிக் ஒரு இயற்கை விபத்து. ஆனால் வில்ஹெல்ம் கூஸ்ட்லோஃப் என்பது மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட (போர்) விபத்து. அதிகாரப் போட்டியில் எப்போதும் பலியாவது அப்பாவி மக்களும் குழந்தைகளுமே என்பதை இந்த 9,300 உயிர்கள் நமக்கு உணர்த்துகின்றன.
