ஜனநாயகத்தின் வீழ்ச்சியும் சர்வாதிகாரத்தின் எழுச்சியும்: அடால்ஃப் ஹிட்லர் பதவியேற்பு (1933) - ஒரு விரிவான அலசல்
பதவியேற்புக்கு முந்தைய ஜெர்மனி: குழப்பமும் கொந்தளிப்பும்
முதலாம் உலகப் போரில் ஜெர்மனி அடைந்த தோல்வி மற்றும் 1919-ல் கையெழுத்தான 'வெர்சாய்ஸ் ஒப்பந்தம்' (Treaty of Versailles) ஜெர்மனியைப் பொருளாதார ரீதியாகவும், உணர்வு ரீதியாகவும் நிலைகுலையச் செய்தது.* பொருளாதாரச் சரிவு: 1929-ல் ஏற்பட்ட உலகளாவிய பொருளாதார மந்தநிலை ஜெர்மனியை மிக மோசமாகப் பாதித்தது. லட்சக்கணக்கான மக்கள் வேலை இழந்தனர். வறுமையும் பட்டினியும் நாட்டை வாட்டியது.
* அரசியல் ஸ்திரமின்மை: வெய்மர் குடியரசு என்று அழைக்கப்பட்ட அன்றைய ஜெர்மனிய அரசு பலவீனமாக இருந்தது. எந்த ஒரு கட்சிக்கும் பெரும்பான்மை கிடைக்கவில்லை. அடிக்கடி தேர்தல்கள் நடந்தன, ஆனால் தீர்வு கிடைக்கவில்லை.
இந்த இக்கட்டான சூழலைத் தான் ஹிட்லர் தனக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டார். "ஜெர்மனியை மீண்டும் வல்லமையாக்குவேன்" என்ற அவரது உரை மக்களிடையே பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றது.
நாஜி கட்சியின் வளர்ச்சி
1920-களின் தொடக்கத்தில் ஒரு சிறிய குழுவாக இருந்த நாஜி கட்சி, 1930-களில் ஜெர்மனியின் மிகப்பெரிய கட்சியாக உருவெடுத்தது. ஹிட்லரின் பேச்சாற்றலும், ஜோசப் கோயபல்ஸின் பரப்புரைத் திறனும் மக்களைக் கவர்ந்தன.1932-ல் நடந்த தேர்தல்களில் நாஜி கட்சி அதிக இடங்களைப் பிடித்தாலும், ஹிட்லரால் நேரடியாகப் பதவியேற்க முடியவில்லை. அதிபர் பால் வான் ஹிண்டன்பர்க் (Paul von Hindenburg) ஆரம்பத்தில் ஹிட்லரை வெறுத்தார். அவரை ஒரு "தகுதியற்ற நபர்" என்று கருதினார்.
அரசியல் சூழ்ச்சியும் பதவியேற்பும்
ஹிட்லர் பதவியேற்றது ஒரு புரட்சியால் அல்ல, மாறாகப் பின்னணியில் நடந்த அரசியல் ஒப்பந்தங்களால். முன்னாள் அதிபர் பிரான்ஸ் வான் பாபென், ஹிட்லரை ஒரு "பொம்மை" போலப் பயன்படுத்தலாம் என்று தவறாகக் கணக்கிட்டார்."நாம் ஹிட்லரை ஒரு மூலைக்குத் தள்ளிவிடலாம், அவரை நாம் கட்டுப்படுத்தலாம்" என்று ஹிண்டன்பர்க்கை வான் பாபென் சம்மதிக்க வைத்தார். இதன் விளைவாக, 1933 ஜனவரி 30 அன்று, ஹிட்லர் ஜெர்மனியின் அதிபராகப் பதவியேற்றார். வான் பாபென் துணை அதிபராகப் பதவியேற்றார்.
தீப்பந்த ஊர்வலம்: அதிகாரத்தின் பிரகடனம்
ஹிட்லர் பதவியேற்ற அன்றிரவு, பெர்லினின் வீதிகளில் ஆயிரக்கணக்கான நாஜிப் படையினர் தீப்பந்தங்களை ஏந்தி ஊர்வலமாகச் சென்றனர். இது ஜெர்மனிக்கு ஒரு புதிய விடியல் என்பதைப் போலச் சித்தரிக்கப்பட்டது. ஆனால், உண்மையில் அது ஒரு இருண்ட காலத்தின் தொடக்கம்.ஜனநாயகத்திலிருந்து சர்வாதிகாரத்திற்கு
பதவியேற்ற சில மாதங்களிலேயே ஹிட்லர் தனது அதிகாரத்தை உறுதிப்படுத்தத் தொடங்கினார்:* ரீச்ஸ்டாக் தீ விபத்து (Reichstag Fire): 1933 பிப்ரவரி 27 அன்று ஜெர்மன் நாடாளுமன்றக் கட்டிடம் தீப்பற்றி எரிந்தது. இதற்குக் கம்யூனிஸ்டுகள் தான் காரணம் என்று குற்றம் சாட்டி, மக்களின் அடிப்படை உரிமைகளை ஹிட்லர் ரத்து செய்தார்.
* அதிகாரமளித்தல் சட்டம்: மார்ச் 1933-ல், நாடாளுமன்றத்தின் ஒப்புதல் இல்லாமலேயே சட்டம் இயற்றும் அதிகாரத்தை ஹிட்லர் பெற்றார். இதன் மூலம் அவர் ஒரு முழுமையான சர்வாதிகாரியாக மாறினார்.
* எதிர்க்கட்சிகள் ஒழிப்பு: நாஜி கட்சியைத் தவிர மற்ற அனைத்து அரசியல் கட்சிகளும் தடை செய்யப்பட்டன. தொழிற்சங்கங்கள் கலைக்கப்பட்டன.
உலகப்போருக்கான ஆயத்தங்கள்
ஹிட்லரின் பதவியேற்பு ஜெர்மனியின் ராணுவமயமாக்கலுக்கு வழிவகுத்தது. வெர்சாய்ஸ் ஒப்பந்தத்தை மீறி, அவர் தனது ராணுவத்தைப் பலப்படுத்தினார். இதுவே பிற்காலத்தில் 1939-ல் இரண்டாம் உலகப் போர் வெடிப்பதற்குக் காரணமாக அமைந்தது.யூதர்களுக்கு எதிரான கொள்கைகளும் ஹோலோகாஸ்ட்டும்
அதிகாரத்திற்கு வந்த உடனேயே, யூதர்களுக்கு எதிரான வெறுப்புப் பிரச்சாரத்தை சட்டப்பூர்வமாக்கினார். 1935-ல் கொண்டு வரப்பட்ட 'நியூரம்பெர்க் சட்டங்கள்' யூதர்களின் குடியுரிமையைப் பறித்தன. இதுவே பின்னாளில் மில்லியன் கணக்கான யூதர்கள் கொல்லப்பட்ட 'ஹோலோகாஸ்ட்' துயரத்திற்கு அடித்தளமிட்டது.வரலாறு நமக்குச் சொல்லும் பாடம்
ஹிட்லரின் பதவியேற்பு நமக்கு உணர்த்தும் மிக முக்கியமான பாடம்: "பொருளாதார வீழ்ச்சியும், சமூகக் கோபமும் நிலவும்போது, ஒரு சர்வாதிகாரி ஜனநாயகத்தின் வாயிலாகவே அதிகாரத்திற்கு வர முடியும்." ஜனநாயகத்தைக் காப்பது என்பது வெறும் வாக்கு செலுத்துவது மட்டுமல்ல, வெறுப்புப் பிரச்சாரங்களுக்கு எதிராக விழிப்புடன் இருப்பதும் கூட.
