அமெரிக்க சினிமாவின் பொற்காலம் என்று அழைக்கப்படும் 1970-களில் வெளியான மிகச்சிறந்த படைப்புகளில் ஒன்று ராபர்ட் ஆல்ட்மேனின் (Robert Altman) 'நஷ்வில் - Nashville'. ஒரு நகரத்தையே கதாபாத்திரமாக மாற்றி, 24 முதன்மைக் கதாபாத்திரங்களின் வாழ்க்கையை ஒரே புள்ளியில் இணைத்து, ஒரு மாபெரும் காவியத்தைப் படைத்திருப்பார் ஆல்ட்மேன்.
இன்று இந்தப் படம் வெளியாகி 50 ஆண்டுகளுக்கு மேலாகிவிட்டாலும், அரசியல், கலை மற்றும் மனித உணர்வுகள் சார்ந்த இதன் தாக்கம் குறையவே இல்லை. இந்தப் பதிவில், 'Nashville' படத்தின் நுணுக்கங்களையும், அது சொல்ல வரும் அரசியலையும் ஆழமாகப் பார்ப்போம்.
படத்தின் களம் மற்றும் கதைக்கரு
அமெரிக்காவின் டென்னசி (Tennessee) மாகாணத்தில் உள்ள நஷ்வில் நகரம் 'கன்ட்ரி மியூசிக்' (Country Music) கலைக்கு மிகவும் பிரபலம். இந்தப் படம் ஐந்து நாட்கள் நடக்கும் ஒரு இசைத் திருவிழாவை அடிப்படையாகக் கொண்டது. ஆனால், இது வெறும் இசைப் படம் அல்ல.
ஒரு பக்கம் ஹால் பிலிப் வாக்கர் என்ற அதிபர் வேட்பாளரின் பிரச்சாரம் தீவிரமாக நடந்து கொண்டிருக்கிறது. மறுபக்கம், இசை உலகில் உச்சத்தில் இருப்பவர்கள், கீழே விழப் போகிறவர்கள் மற்றும் எப்படியாவது இசைத்துறையில் நுழைந்துவிடத் துடிக்கும் இளைஞர்கள் என 24 வெவ்வேறு மனிதர்களின் கதைகள் இதில் பின்னிப் பிணைக்கப்பட்டுள்ளன.
கதாபாத்திரங்களின் அணிவகுப்பு
இந்தப் படத்தின் மிகப்பெரிய பலமே அதன் கதாபாத்திரங்கள் தான். வழக்கமான சினிமாவில் ஒரு ஹீரோ, ஒரு வில்லன் இருப்பார்கள். ஆனால் இதில் எல்லோருமே கதாநாயகர்கள் தான்.
* பார்பரா ஜீன் (ரோனி பிளேக்லி): நஷ்வில்லின் ராணியாகக் கருதப்படுபவர். மனரீதியாகப் பாதிக்கப்பட்டிருந்தாலும், மேடை ஏறினால் தன் குரலால் மக்களைக் கட்டிப்போடுபவர். அவரது வீழ்ச்சி தான் படத்தின் உணர்ச்சிகரமான மையம்.
* ஹேவன் ஹாமில்டன் (ஹென்றி கிப்சன்): பாரம்பரிய இசைக்கலைஞன். சுயநலம் மிக்கவன், ஆனால் வெளியே நற்பெயரோடு இருப்பவன்.
* லின்னியா (லில்லி டாம்லின்): ஒரு காது கேளாத குழந்தைகளை வளர்க்கும் தாய். அவளது வாழ்க்கையில் ஏற்படும் சலனம் படத்தின் மென்மையான பக்கத்தைக் காட்டுகிறது.
* ஓப்பல் (ஜெரால்டின் சாப்ளின்): பிபிசி நிருபராக வரும் இவர், வெளிநாட்டுப் பார்வையில் அமெரிக்காவைப் பார்க்கும் ஒரு கேலிச்சித்திரமான கதாபாத்திரம்.
ராபர்ட் ஆல்ட்மேனின் 'ஆல்ட்மேன் பாணி' (The Altman Style)
இந்தப் படத்தை ஒரு 'மாஸ்டர் பீஸ்' என்று சொல்வதற்கு ஆல்ட்மேனின் மேக்கிங் ஸ்டைல் தான் முக்கியக் காரணம்.
* ஓவர்லேப்பிங் டயலாக்ஸ் (Overlapping Dialogue): ஒரே நேரத்தில் நான்கு பேர் பேசினால் நிஜ வாழ்க்கையில் எப்படி இரைச்சலாக இருக்குமோ, அப்படியே படமாக்கியிருப்பார். இது திரையரங்கில் அமர்ந்து பார்ப்பவர்களுக்கு ஒரு நேரடி அனுபவத்தைத் தரும்.
* இசை ஒரு கருவி: இப்படத்தில் இடம்பெறும் பாடல்களை அந்தந்த நடிகர்களே எழுதிப் பாடியுள்ளனர். இது படத்தில் வரும் இசைக்கு ஒரு நேர்மையான உணர்வைக் கொடுக்கிறது.
* அரசியல் நையாண்டி: ஒரு அரசியல்வாதி மேடைக்கு வராமலேயே, அவரது பிரச்சார வாகனத்தின் ஒலிபெருக்கி மூலம் அவர் பேசும் வசனங்கள் படம் முழுக்க ஒலித்துக்கொண்டே இருக்கும். இது அதிகார வர்க்கம் எப்படி சாமானிய மனிதர்களின் வாழ்வில் ஊடுருவுகிறது என்பதைக் காட்டுகிறது.
நஷ்வில்லின் இசை: ஆன்மாவும் கசப்பும்
இசை என்பது ஒரு கொண்டாட்டம் மட்டுமல்ல, அது ஒரு வணிகம் என்பதையும் இப்படம் தோலுரித்துக் காட்டுகிறது. "ஐயம் ஈஸி - I'm Easy", "இட் டோன்ட் வொரி மீ - It Don't Worry Me" போன்ற பாடல்கள் இன்றும் மறக்க முடியாதவை. குறிப்பாக படத்தின் இறுதியில் வரும் கிளைமாக்ஸ் பாடல், அமெரிக்கர்களின் மனநிலையை (எது நடந்தாலும் கவலையில்லை - 'இட் டோன்ட் வொரி மீ - It don't worry me') மிகத் துல்லியமாகப் பிரதிபலிக்கும்.
விமர்சன ரீதியான பார்வை
'நஷ்வில் - Nashville' வெறும் பொழுதுபோக்குத் திரைப்படம் அல்ல. இது 1970-களில் அமெரிக்கா சந்தித்த வியட்நாம் போர் மற்றும் வாட்டர்கேட் ஊழலுக்குப் பிந்தைய ஒரு சோர்வான மனநிலையைப் பதிவு செய்கிறது.
* "அமெரிக்கக் கனவு என்பது ஒரு போலித் திரை என்பதை, மேடை அலங்காரங்களுக்கும், இசைக் கருவிகளுக்கும் பின்னால் ஒளிந்திருக்கும் தனிமனித சோகங்களின் மூலம் ஆல்ட்மேன் நிரூபித்திருப்பார்."
படத்தின் சிறப்பம்சங்கள், ஏன் பார்க்க வேண்டும்?
திரைக்கதை அமைப்பு: 24 கதாபாத்திரங்களை எடிட்டிங்கில் கோர்த்த விதம் அபாரம்.
நடிப்பு: ஒவ்வொரு நடிகரும் தங்களுக்குரிய தனித்துவத்தை வழங்கியுள்ளனர்.
கிளைமாக்ஸ்: எதிர்பாராத ஒரு அதிர்ச்சியான முடிவு.
யதார்த்தம்: இது ஒரு டாக்குமெண்டரி போன்ற உணர்வைத் தரும் சினிமா.
ஏன் 2026-லும் இந்தப் படம் முக்கியமானது?
இன்று நாம் வாழும் சமூக ஊடக யுகத்தில், புகழ் தேடி அலையும் மனிதர்களின் மனநிலை அப்படியே தான் இருக்கிறது. நஷ்வில்லில் வரும் ஒவ்வொரு கதாபாத்திரமும் ஏதோ ஒரு அங்கீகாரத்திற்காக ஏங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இன்றைய 'செல்வாக்கர் - Influencer' கலாச்சாரத்திற்கு ஒரு முன்னோடியாக இந்தப் படத்தை நாம் பார்க்கலாம்.
மேலும், அரசியலும் கலையும் எப்படி ஒன்றிணைந்து பொதுமக்களை திசைதிருப்புகின்றன என்பதற்கு நஷ்வில் ஒரு சிறந்த பாடம்.
நீங்கள் ஒரு தீவிரமான சினிமா ரசிகர் என்றால், 'நஷ்வில் - Nashville' உங்கள் 'கண்காணிப்புப் பட்டியல் - Watch-list'-ல் கண்டிப்பாக இருக்க வேண்டிய படம்.
இது முதல் முறை பார்க்கும்போது கொஞ்சம் குழப்பமாக இருக்கலாம். ஆனால், படத்தின் ஓட்டத்தோடு நீங்கள் ஒன்றிப்போய்விட்டால், அந்த 159 நிமிடங்களும் ஒரு புது உலகத்திற்குள் சென்று வந்த உணர்வைத் தரும்.
ஆல்ட்மேன் நமக்கு ஒரு கண்ணாடியைக் காட்டுகிறார். அதில் தெரிவது நஷ்வில் நகரத்தின் முகம் மட்டுமல்ல, நம்முடைய பிம்பமும் தான்.
உங்களுக்கு இந்தப் பதிவு பிடித்திருந்தால் பகிருங்கள்!
இந்தக் கட்டுரையில் விடுபட்ட சுவாரஸ்யமான தகவல்கள் ஏதேனும் இருந்தால் கீழே உள்ள கமெண்ட் பகுதியில் பதிவிடுங்கள்.
இதுபோன்ற முக்கிய தகவல் மற்றும் பொழுதுபோக்கு செய்திகளுக்கு , கீழே உள்ள சேனல்களில் இன்றே இணையுங்கள்... திரை விமர்சனம், Classic Cinema, Nashville 1975, Robert Altman, Hollywood Tamil Review, உலக சினிமா.
