1912 ஏப்ரல் 14-ம் தேதி இரவு. அட்லாண்டிக் பெருங்கடல் அமைதியாக இருந்தது. நிலவு இல்லாத அந்த இருண்ட இரவில், உலகின் மிகப்பெரிய மனிதப் படைப்பான 'ஆர்எம்எஸ் டைட்டானிக்' (RMS Titanic) தனது முதல் பயணத்தை மிக கம்பீரமாகத் தொடர்ந்துகொண்டிருந்தது. ஆனால், அடுத்த சில மணிநேரங்களில் நடக்கப்போகும் விபத்து உலக வரலாற்றையே மாற்றப்போகிறது என்பதை அங்கிருந்த 2,200-க்கும் மேற்பட்ட ஆன்மாக்கள் அறிந்திருக்கவில்லை.இன்று டைட்டானிக் மூழ்கி ஒரு நூற்றாண்டு கடந்துவிட்ட போதிலும், அந்தச் சோகத்தைப் பற்றிய தேடல்களும் ஆச்சரியங்களும் குறையவே இல்லை. இந்தக் கட்டுரையில், டைட்டானிக் உருவான விதம் முதல் அதன் சிதைவுகள் மறைந்து வரும் தற்போதைய நிலை வரை அனைத்தையும் மிக விரிவாகக் காண்போம்.
1. டைட்டானிக் உருவான பின்னணி: ஒரு போட்டி மனப்பான்மை
20-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில், அட்லாண்டிக் கடலைக் கடக்கும் கப்பல் நிறுவனங்களுக்கு இடையே கடும் போட்டி நிலவியது. குறிப்பாக 'வைட் ஸ்டார் லைன்' (White Star Line) மற்றும் 'குனார்ட் லைன்' (Cunard Line) ஆகிய நிறுவனங்கள் முதலிடத்தைப் பிடிக்கப் போராடினார்கள். குனார்ட் லைன் நிறுவனம் 'மௌரிடேனியா' மற்றும் 'லூசிடானியா' ஆகிய அதிவேகக் கப்பல்களை உருவாக்கியது.
இதற்குப் பதிலடி கொடுக்க நினைத்த வைட் ஸ்டார் லைனின் தலைவர் ஜே. புரூஸ் இஸ்மே (J. Bruce Ismay), வேகம் என்பதை விட 'ஆடம்பரம் மற்றும் பிரம்மாண்டம்' தான் முக்கியம் என முடிவு செய்தார். அதன் விளைவாக உருவானதுதான் 'ஒலிம்பிக் கிளாஸ்' கப்பல்கள். அதில் இரண்டாவது கப்பல்தான் ஆர்எம்எஸ் டைட்டானிக்.
பெல்ஃபாஸ்டின் பெருமை
வட அயர்லாந்தின் பெல்ஃபாஸ்டில் உள்ள 'ஹார்லண்ட் மற்றும் வுல்ஃப்' கப்பல் கட்டும் தளத்தில் 1909-ல் இதற்கான பணிகள் தொடங்கின. சுமார் 15,000 தொழிலாளர்கள் தங்களின் வியர்வையைச் சிந்தி இந்தக் கப்பலை உருவாக்கினார்கள். அந்தக் காலத்திலேயே இதன் கட்டுமானத்திற்கு சுமார் 7.5 மில்லியன் டாலர்கள் (இன்றைய மதிப்பில் பல ஆயிரம் கோடிகள்) செலவிடப்பட்டது.
2. தொழில்நுட்ப வியப்புகள்: ஏன் இது 'மூழ்காத கப்பல்' எனப்பட்டது?
டைட்டானிக் கப்பல் அதன் பாதுகாப்பிற்காகவே உலகப் புகழ் பெற்றது. இதில் 16 நீர் புகாத அறைகள் (Watertight Compartments) இருந்தன. ஒருவேளை விபத்து ஏற்பட்டு நான்கு அறைகளில் நீர் புகுந்தாலும் கப்பல் மிதக்கும் வகையில் இது வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தது. இதனாலேயே பத்திரிகைகள் இதனை "நடைமுறையில் மூழ்கடிக்க முடியாதது" (Practically Unsinkable) என்று வர்ணித்தன.
* எஞ்சின் வலிமை: இதன் எஞ்சின்கள் ஒரு நான்கு மாடி கட்டிடத்தின் உயரத்தைக் கொண்டிருந்தன. தினமும் 600 டன் நிலக்கரி எரிக்கப்பட்டது.
* புகைபோக்கிகள்: 62 அடி உயரம் கொண்ட நான்கு மாபெரும் புகைபோக்கிகள். இதன் வழியாக ஒரு ரயில் செல்லும் அளவுக்கு அதன் அகலம் இருந்தது.
* மின்சாரம்: அந்தக் காலத்திலேயே கப்பல் முழுவதும் மின்சார வசதி, லிஃப்ட் வசதி மற்றும் வெப்பமூட்டும் வசதிகள் செய்யப்பட்டிருந்தன.
3. மிதக்கும் அரண்மனை: ஆடம்பரத்தின் உச்சம்
டைட்டானிக் ஒரு பயணக் கப்பல் என்பதை விட, கடலில் மிதக்கும் ஒரு ஏழு நட்சத்திர ஹோட்டல் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.
முதல் வகுப்பு (First Class)
முதல் வகுப்பு பயணிகள் தங்குவதற்குப் பிரம்மாண்டமான அறைகள் வழங்கப்பட்டன. இதில் 'கிராண்ட் ஸ்டேர்கேஸ்' (Grand Staircase) எனப்படும் அந்தப் புகழ்பெற்ற மரத்தாலான படிக்கட்டு அமைப்பு கப்பலின் மையப்பகுதியில் இருந்தது. இது ஓக் மரத்தினால் செதுக்கப்பட்டு, கண்ணாடியால் ஆன மேற்கூரையைக் கொண்டிருந்தது. மேலும், பாரிஸ் நகர கஃபேக்கள், உடற்பயிற்சிக் கூடம், நீச்சல் குளம், துருக்கிய குளியல் அறை மற்றும் ஸ்குவாஷ் மைதானம் ஆகியவை இருந்தன.
இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் வகுப்பு
இரண்டாம் வகுப்பு கூட மற்ற கப்பல்களின் முதல் வகுப்பிற்கு இணையான வசதிகளைக் கொண்டிருந்தது. மூன்றாம் வகுப்பு பயணிகள் பெரும்பாலும் அமெரிக்காவில் குடியேறச் சென்ற ஏழை மக்கள்.
அவர்கள் தங்குவதற்குச் சிறிய அறைகள் வழங்கப்பட்டிருந்தாலும், மற்ற கப்பல்களுடன் ஒப்பிடும்போது அவர்களுக்குச் சிறந்த உணவும் வசதியும் கிடைத்தன.
4. விபத்து நடந்த அந்த துரதிர்ஷ்டவசமான இரவு
1912, ஏப்ரல் 10 அன்று சவுத்தாம்ப்டனில் இருந்து கிளம்பிய டைட்டானிக், பிரான்ஸ் மற்றும் அயர்லாந்தில் பயணிகளை ஏற்றிக்கொண்டு நியூயார்க் நோக்கித் திரும்பியது. ஏப்ரல் 14 இரவு வரை பயணம் மிகவும் இனிமையாகவே சென்றது.
எச்சரிக்கைகளும் அலட்சியமும்
அன்று மாலை முதலே அட்லாண்டிக் கடலில் பனிப்பாறைகள் (Icebergs) அதிகம் இருப்பதாக மற்ற கப்பல்களிடமிருந்து தந்தி மூலம் எச்சரிக்கைகள் வந்தவண்ணம் இருந்தன. ஆனால், வானிலை தெளிவாக இருந்ததாலும், கப்பலின் வலிமை மீது இருந்த மிதமிஞ்சிய நம்பிக்கையாலும் கேப்டன் எட்வர்ட் ஜான் ஸ்மித் கப்பலின் வேகத்தைக் குறைக்கவில்லை.
அந்த நொடிகள் (11:40 PM)
கப்பலின் உச்சாணிக் கிளையில் இருந்த பிரடெரிக் ஃப்ளீட் என்ற கண்காணிப்பாளர், நேராக ஒரு மாபெரும் பனிப்பாறை இருப்பதைக் கண்டார். அவர் உடனே மணியை அடித்து "Iceberg, right ahead!" என்று கத்தினார். அதிகாரி முர்டாக் கப்பலைத் திருப்புமாறு உத்தரவிட்டார். ஆனால் 46,000 டன் எடையுள்ள கப்பலை அவ்வளவு சீக்கிரம் திருப்புவது சாத்தியமில்லாமல் போனது.
பனிப்பாறை கப்பலின் வலது பக்கவாட்டில் உரசிச் சென்றது. பார்ப்பதற்குச் சிறிய மோதல் போலத் தெரிந்தாலும், நீருக்கடியில் இருந்த கூர்மையான பனிப்பாறை கப்பலின் அடிப்பகுதியைக் கிழித்துவிட்டது. 16 அறைகளில் 5 அறைகள் சேதமடைந்தன. கப்பலின் வடிவமைப்பாளர் தாமஸ் ஆண்ட்ரூஸ், "கப்பல் இன்னும் ஒன்றரை மணிநேரத்தில் மூழ்கிவிடும்" என்று கேப்டனிடம் தெரிவித்தார்.
5. உயிரிழப்புகளும் மீட்புப் பணிகளும்
கப்பலில் இருந்த மொத்தப் பயணிகளின் எண்ணிக்கை 2,200-க்கும் மேல். ஆனால் அங்கு இருந்த பாதுகாப்புப் படகுகளின் எண்ணிக்கையோ வெறும் 20 மட்டுமே.
* பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளுக்கு முன்னுரிமை: படகுகளில் முதலில் பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளே ஏற்றப்பட்டனர். பல கணவர்கள் தங்கள் மனைவியரைப் பிரிந்து கப்பலிலேயே தங்கிவிட்டனர்.
* அதிர்ச்சிகரமான உண்மை: முதல் படகில் 65 பேர் செல்ல முடியும் என்றாலும், வெறும் 28 பேருடன் அந்தப் படகு இறக்கப்பட்டது. மக்கள் கப்பல் மூழ்காது என்ற நம்பிக்கையில் படகில் ஏற மறுத்ததே இதற்குக் காரணம்.
* வெப்பநிலை: அட்லாண்டிக் கடலின் வெப்பநிலை அப்போது மைனஸ் 2 டிகிரி செல்சியஸ். கடலில் குதித்தவர்கள் நீரில் மூழ்கி இறந்ததை விட, கடும் குளிரால் 'ஹைபோதெர்மியா' ஏற்பட்டு சில நிமிடங்களிலேயே உயிரிழந்தனர்.
ஏப்ரல் 15 அதிகாலை 2:20 மணிக்கு, டைட்டானிக் இரண்டாக உடைந்து அட்லாண்டிக் கடலின் ஆழத்திற்குச் சென்றது. சுமார் 1,500 பேர் உயிரிழந்தனர். 700 பேர் மட்டுமே 'கார்பாத்தியா' (Carpathia) என்ற கப்பலால் மீட்கப்பட்டனர்.
6. டைட்டானிக் பற்றிய மறைக்கப்பட்ட மர்மங்கள்
பல தசாப்தங்களாக டைட்டானிக் பற்றிப் பல மர்மமான தகவல்கள் உலவி வருகின்றன:
* சதித் திட்டம் (Olympic Switch Theory): ஒரு பிரபலமான சதித் திட்டம் என்னவென்றால், மூழ்கியது டைட்டானிக் அல்ல, அதன் சகோதரக் கப்பலான 'ஒலிம்பிக்' என்பது. ஏற்கனவே சேதமடைந்திருந்த ஒலிம்பிக் கப்பலை டைட்டானிக் போல மாற்றி, காப்பீடு பணத்திற்காக வேண்டுமென்றே மூழ்கடித்தார்கள் என்று ஒரு தரப்பினர் கூறுகின்றனர். ஆனால் இதற்கு அறிவியல் பூர்வமான ஆதாரம் இல்லை.
* மம்மியின் சாபம்: எகிப்திய மம்மி ஒன்று இந்தக் கப்பலில் கொண்டு செல்லப்பட்டதாகவும், அதன் சாபத்தால்தான் கப்பல் மூழ்கியது என்றும் ஒரு கட்டுக்கதை உண்டு.
* பைனாகுலர் சாவி: கண்காணிப்புக் கோபுரத்தில் இருந்தவர்களுக்கு பைனாகுலர் கிடைக்காதது ஒரு முக்கியக் காரணம். அந்த லாக்கரின் சாவி இரண்டாம் அதிகாரி டேவிட் பிளேயரிடம் இருந்தது. அவர் கடைசி நேரத்தில் கப்பலிலிருந்து மாற்றப்பட்டபோது, அவசரக் கோலத்தில் சாவியைத் தன்னுடனேயே எடுத்துச் சென்றுவிட்டார்.
7. கடலுக்கடியில் டைட்டானிக்: மீண்டும் கண்டுபிடிப்பு
73 ஆண்டுகளாக டைட்டானிக் எங்கே இருக்கிறது என்று யாருக்கும் தெரியவில்லை. 1985-ல் டாக்டர் ராபர்ட் பேலார்ட் தலைமையிலான குழு, அதிநவீன சோனார் கருவிகளைப் பயன்படுத்தி 12,500 அடி ஆழத்தில் சிதைந்த நிலையில் டைட்டானிக்கைக் கண்டுபிடித்தது.
கப்பல் இரண்டு துண்டுகளாகப் பிரிந்து கிடந்தது. அதன் தரைப்பகுதியில் ஆயிரக்கணக்கான பொருட்களும், பயணிகளின் காலணிகளும், தட்டு முட்டுகளும் சிதறிக் கிடந்தன. இன்றும் அங்கே பலரது உடமைகள் அப்படியே இருக்கின்றன, ஆனால் உடல்கள் அனைத்தும் பாக்டீரியாக்களால் அரிக்கப்பட்டுச் சிதைந்துவிட்டன.
8. அழிவை நோக்கி டைட்டானிக்
தற்போது டைட்டானிக் ஒரு புதுவிதமான ஆபத்தை எதிர்கொண்டுள்ளது. கடலில் உள்ள 'Halomonas titanicae' என்ற பாக்டீரியாக்கள் கப்பலின் இரும்பை மிக வேகமாகத் தின்று வருகின்றன. இதனால் கப்பலின் மேற்கூரை மற்றும் கேப்டனின் அறை போன்றவை ஏற்கனவே இடிந்து விழுந்துவிட்டன. இன்னும் சில ஆண்டுகளில் டைட்டானிக் வெறும் துருப்பிடித்த மணல் குவியலாக மட்டுமே இருக்கும் என்று ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர்.
நாம் கற்க வேண்டிய பாடம்
டைட்டானிக் வீழ்ச்சி என்பது வெறும் விபத்து மட்டுமல்ல, அது மனித அகங்காரத்திற்கு ஒரு எச்சரிக்கை. "நான் எதையும் வெல்வேன்" என்ற மனிதனின் எண்ணத்திற்கு இயற்கையின் ஒரு சிறிய பனிப்பாறை கொடுத்த பதில்தான் டைட்டானிக். ஆனால், அதே நேரத்தில் அந்தப் பேரிடரில் காட்டிய தியாகங்கள், இசைக்குழுவின் அர்ப்பணிப்பு, உயிரைக் கொடுத்தாவது மற்றவர்களைக் காப்பாற்ற நினைத்த மனித நேயம் ஆகியவை இன்றும் நமக்கு ஊக்கமளிக்கின்றன.
மூழ்காத கப்பல் என்று சொல்லப்பட்ட டைட்டானிக் இன்று கடலின் ஆழத்தில் அமைதியாக உறங்கிக் கொண்டிருக்கலாம், ஆனால் அதன் வரலாறு என்றும் மறையாது.
இதுபோன்ற முக்கிய தகவல் மற்றும் பொழுதுபோக்கு செய்திகளுக்கு , கீழே உள்ள சேனல்களில் இன்றே இணையுங்கள்...
